Fahr

Ietsje beter

De vorige keer dat ik hier schreef ging het niet goed, vooral niet met de rusteloosheid. Ik heb daarvoor rotigotine pleisters, ik plakte toen altijd de 3mg variant maar dat bleek veel te veel. Door de overdosering werkten de pleisters averechts en kwam de rusteloosheid weer hard terug. Ik ben nu weer terug bij 1mg en het gaat langzaam maar zeker beter. De rusteloosheid is er nog wel maar wel veel minder dan eerst. Dit is wel acceptabel denk ik. Al merk ik wel dat het uitmaakt waar ik de pleisters plak. Als ik de pleisters op mijn bovenarm plak werken ze het beste. Als ik ze op andere plaatsen op het lichaam plak, nemen de klachten toch weer toe. En ik doe altijd plakken met een overlap. Als de één bijna uitgewerkt is, plak ik de nieuwe vast op.  Zo gaat het goed voor mij.
Verder merk ik dat ik steeds vaker met mezelf aan het worstelen ben om bijvoorbeeld mijzelf uit een stoel of bank overeind te helpen of door de hurken moeten of op handen en knieën probeer ik eigenlijk helemaal te vermijden. Of uit bed komen gaat ook steeds moeilijker. Qua bewegen gaat fietsen eigenlijk nog het beste, al kreeg ik laatst een lekke band en heb ik 12km moeten lopen. Je kunt je voorstellen dat bij thuiskomst het lopen eigenlijk geen lopen weer was maar meer een eigenaardig soort ongecontroleerd strompelen. Ik moet dan minimaal een week herstellen want ik blijf het nog lang voelen in mijn voeten. Maar ik heb wel die lekke band zelf met succes geplakt en dat is voor iemand met een motoriek zoals ik heb een overwinning. Ook al kostte me het veel bloed, zweet en vooral tranen.